Frank van Hellemondt is sinds 2002 geregistreerd als sportarts. Sinds de start van de afdeling Sportgeneeskunde in 2003 is Frank hier werkzaam. In het verleden is hij begeleidend arts geweest bij de KNSB (jeugdkernploeg) en van vertegenwoordigende elftallen van de KNVB, o.a. het Futsalteam. Tevens was Frank chef-arts tijdens de Paralympische Spelen in Sydney (2000). Sinds 2002 is hij hoofd van de medische staf van FC Utrecht. Zijn aandachtsgebieden zijn de behandeling van sportblessures en sportletsels, met o.a. speciale aandacht voor liesblessures en de behandeling van tendinopathieën middels ESWT (shock-wave) en PRP. De PRP-behandeling is in het kader van een dubbelblindegerandomiseerde studie.

Huib Plemper is sinds 1993 geregistreerd als sportarts. Hij is in 1992 gaan werken op het SMA Amersfoort, dat in 2003 is opgegaan in de huidige afdeling Sportgeneeskunde van Meander Medisch Centrum. Hij is medisch manager van de afdeling Sportgeneeskunde en sinds 2006 hoofdopleider Sportgeneeskunde.

Huib was van ’90-92 begeleidend arts van het Nederlands dames hockeyteam en van ’96-’98 begeleidend arts van het Nederlands dames volleybalteam. Van ’99 tot ’09 was hij parttime bondsarts bij de KNVB, o.a. begeleidend arts van het Nederlands elftal (EURO 2000), Nederlands team onder 20 (WK020 ‘05), Jong Oranje (EK’07) en het Olympisch team (OS Beiing ’08). Hij beoefent de sportgeneeskunde in de breedste zin van het woord met als speciaal aandachtsgebied de sportblessures en sportletsels, m.n. lies/bekken, knie en enkel.

Peter van Veldhoven is sinds 2008 werkzaam op de afdeling Sportgeneeskunde van Meander Medisch Centrum.

Van 2008 tot 2010 was hij clubarts van de betaald voetbal organisatie HFC Haarlem. Hij is tevens werkzaam bij de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond (KNVB), waar hij naast blessureconsulten en sportmedische onderzoeken ook medische teambegeleiding in het takenpakket heeft zitten. Hij beoefent de sportgeneeskunde in brede zin met speciale aandacht voor sportblessures en sportletsels. Specifiek hierin kan de jumper’s knee (aanhechtingsirritatie van de kniepees aan de knieschijf) genoemd worden, aangezien Peter een wetenschappelijk onderzoek naar verschillende behandelingen van deze blessure coördineert.